|
Po 45 latach reżimowego negowania praw do własności odziedziczyliśmy koszmarny spadek w postaci systemu przydziałów mieszkaniowych oraz zrujnowane mienie właścicieli domów i mieszkań. Sprawa byłaby prostsza, gdyby nie to, że związana jest z najbardziej istotną potrzebą człowieka - mieszkaniem. W tej sprawie nie ma dobrych rozwiązań. Jedne naruszają prawo własności, inne prawa lokatorów. Problem dotyczy około 1.200 tys. mieszkań, czyli przynajmniej około 2 - 3 mln. naszych obywateli, często pozbawionych jakichkolwiek możliwości rozwiązania jej we własnym zakresie. Państwo polskie musi ten problem bezwzględnie rozwiązać, zanim rozwiążą to za nas inni (wyroki Trybunału w Strassburgu). Pod względem liczby mieszkań na 1 tys. mieszkańców (330) jesteśmy na ostatnim miejscu w UE, podobnie pod względem liczby osób w mieszkaniu (3). - Żeby osiągnąć średni poziom Unii, musiałoby u nas powstać około 3,8 mln nowych mieszkań.
Podstawowym zadaniem będzie stworzenie mechanizmu skierowanego dla zaspokojenia potrzeb tych obywateli. Administracja winna być dobrze zorientowana o sytuacji na swoim terenie i winna z własnej inicjatywy wyszukiwać potrzebujących. Tymczasem z opieki społecznej korzystają po części te osoby, które wiedzą, do czego mają prawo i jakie dokumenty mają przygotować. A przecież poczucie wykluczenia i osamotnienia wiąże się często z niewiedzą, z nieświadomością uprawnień i brakiem potrzebnych umiejętności.
Bezdomności i zagrożeniu bezdomnością trzeba zapobiegać, umożliwiając wszystkim potrzebującym obywatelom korzystanie z dodatków mieszkaniowych. "W Polsce dostaje je niecałe 10 proc. gospodarstw domowych. Dla porównania w Danii 21 proc., we Francji, 26 proc., w Szwecji 18 proc. Tymczasem 17 proc. osób w naszym kraju w ogóle o dodatkach nie słyszało, a prawdopodobnie część z nich kwalifikuje się do pomocy" [cytat wywiadu z dr Ewą Kaltenberg-Kwiatkowską, socjologiem, specjalizującą się w problemach mieszkalnictwa. Wywiad zamieszczono na stronie internetowej GW].
Rozpatrzyć należy możliwość wydzielenia w ramach aktualnego Krajowego Funduszu Mieszkaniowego środków przeznaczonych na pomoc właścicielom mieszkań czynszowych (przeznaczonych na wsparcie remontów i modernizacji) w zamian za rezygnację z podnoszenia stawek czynszu najemcom ze szczególnego trybu najmu. Należy również poddać analizie zasady działania i przydatnosć społeczną (w tym kształcie) Towarzystw Budownictwa Społecznego i jego zmianę, tak aby TBS-y zaczeły spełniać postawione przed nimi działania.
Grzegorz Steczkowski ki
Powrót
|
