|
Z ust wielu polityków, szczególnie administracji rządowej słyszymy ciągle o olbrzymim sukcesie gospodarczym i politycznym Polski. Dla wielkiej części społeczeństwa jest to jak bajka o żelaznym wilku. Nie doświadczyli tego sukcesu i tracą coraz bardziej nadzieję, że cokolwiek dobrego jeszcze ich czeka. "Zostaliśmy oszukani" to wrażenie, które coraz mocniej przebija się do ich świadomości.
Czy słusznie?
W poprzedniej formacji ustrojowej "sukcesy" narodu (o ile można mowić o takich) były udziałem każdego członka społeczeństwa. System w umiejetny sposób niwelowal wszelkie nierówności, dbając jednolitą powierzchnie obrazu życia społecznego. Teraz jest inaczej. O sukcesie decydują sami obywatele i robią to na swój własny rachunek. Nikt im tego nie odbiera i mają prawo czerpać z tego odpowiednie korzyści. Ale musimy zdawać sobie sprawę, że ten sukces jest w części zasługą całego narodu, że nadal obowiązuje zasada solidarności społecznej, że ci którzy mogą i wiedzą więcej odpowiadają z tych którzy wiedzą i mogą mniej.
Sukces narodu nie może być udziałem wyłącznie nielicznych i to głównie najbogatszych. Z racji praw jakimi kierować się powinna sprawiedliwa społeczność obywatelska słabsi nie powinni byc pozbawiani praw do godnego życia, zdrowia i mieszkania. Nasz system socjalny i związany z nim system administracyjny w daleko większym stopniu powinny wypełniać zadanie dbania o słabszych członków naszej społeczności, aby sukces narodu choć w niewielkiej cześci objął także ich. Niech im zapewni choć minimum wyżywieniowe, prawo do mieszkania i prawo do nauki.
Grzegorz Steczkowski
Powrót
|
