Europa nie ma już granic, więc wielu z nas jeździ po Starym Kontynencie i obserwuje jak żyją inni. Piękne, zadrzewione ulice, skwerki zieleni z ławeczkami,
równe chodniki, place zabaw, boiska dla dzieci i młodzieży, rynki i ryneczki z kwiatami czy "pchle jarmarki". To ich "małe ojczyzny", w których urządzili się tak
jak sobie to wyobrażają. Tak, aby przebywanie w wypielęgnowanym mieszkaniu nie było jedyną alternatywą dla spędzenia wolnego czasu.
Czy my, mieszkańcy Poznania mamy jakieś marzenia dotyczące naszego miasta, naszej dzielnicy? W końcu jest to miejsce, w którym żyjemy, mieszkamy,
pracujemy, chodzimy na randki, pobieramy się i wychowujemy nasze dzieci. Czy nasze marzenia mają być ograniczone jedynie do ścian naszych domów, mieszkań
i ogrodów? Czy to jakie ma być nasze miasto to zadanie wyłącznie władz miasta i tylko one mają prawo do decydowania o naszej "małej ojczyźnie", zwłaszcza, gdy
nasze oczekiwania zupełnie nie przystają do zaokiennej rzeczywistości.
Na Grunwaldzie mieszka 125 500 poznaniaków. Stanowi to około 22 % mieszkańców Poznania. Mamy tutaj jedna z większych hal sportowych w kraju - Arenę,
mamy Targi Poznańskie, mamy wreszcie Palmiarnię. Ale nie mamy czegoś, co stanowiło kiedyś i chyba jest bardzo ważnym elementem łączącym lokalną społeczność.
Nie mamy naszego rynku, Grunwaldzkiego Rynku!.
Dzielnicowy rynek; - mają go Jeżyce, ma Wilda, Stare Miasto ma ich aż trzy, Stary Rynek, Bernardyński i Wielkopolski. Są pozostałością rynków podpoznańskich
miejscowości, które z biegiem lat były wchłanianie przez rozrastające się miasto. Co prawda przy Świcie jest mały ryneczek, ale sami wiecie jaki to rynek. Koślawe chodniki,
ciasnota, brak miejsc parkingowych, rozjechane trawniki. Tak, ryneczek przy Świcie wymaga pilnego remontu i przebudowy, ale nie spełni on z pewnością oczekiwań
mieszkańców naszej dzielnicy.
W polityce miasta dotyczącej rozwoju urbanistycznego trudno dostrzec jakąś wiodącą myśl. Samo to, że teren miasta zaledwie w 10 % objęty jest miejscowymi
planami zagospodarowania przestrzennego dowodzi, ze władze miasta albo nie przywiązują do tego odpowiedniej uwagi albo że świadomie "puszczają" to na żywioł,
wydając w ręce developerów najatrakcyjniejsze tereny. Tym samym tracą kontrolę na tkzw "przestrzenią publiczną", czyli miejscami mogącymi stać się właśnie
takimi centrami "małych ojczyzn". W zamian za to powstają w naszym miejsce coraz liczniejsze "obozy warowne" zamkniętych osiedli mieszkaniowych, wyposażone
w własne wojska, kamery, automatyczne bramy i na dobrą sprawę zasiedlane przez "dobrowolnych więźniów"
Kiedyś rynek stanowił zwykle miejsce handlu i centrum komunikacyjne, a pośrodku rynku najczęściej stawiano ratusz. Dzisiaj to centrum życia lokalnych
społeczności, miejsce integracji mieszkańców, sposób na spędzanie wolnego czasu, a także możliwość dla lokalnych przedsiębiorców. To stolica "małej ojczyzny"
Wierzę w konieczność powstania takiego miejsca. Wg mnie idealnym miejscem na taki Rynek Grunwaldzki byłby teren przy zbiegu ul. J.Sowińskiego
i Grunwaldzkiej zwany Gospodą Targową. Tak łatwo wyobrazić sobie taki rynek. Z jednej strony otwarta pierzeja na budynek kościoła Sw. Jana Kantego, obok
dysponująca duża przepustowością ul. Grunwaldzka, z trzeciej i czwartej strony nowe domy z podcieniami. Uważam, że rynek bez kościoła byłby jak fontanna
bez wody, a nowoczesna bryła kościoła wspaniale współgrałaby z nowymi budynkami.
Jaką rolę miałby spełnić Rynek Grunwaldzki? Przecież miejsca nie starczy, aby je tutaj wymienić. Przede wszystkim to miejsce spotkań, wspólna przestrzeń
publiczna. W zależności o wielkości terenu, jaki udałoby się pozyskać mógłby być miejscem dla sprzedawców kwiatów i warzyw, dla organizacji targów staroci i
pchlich targów, dla realizacji koncertów i imprez plenerowych o kameralnym charakterze. Ale nade wszystko byłby stolicą dzielnicy Grunwald, której kształt jego
mieszkańcy zaczęliby nadawać zgodnie z wyobrażeniami swojej "małej ojczyzny"
I najważniejsze !!!. Uważam, że miasto czyli my, nie musielibyśmy za realizację naszego marzenia tak wiele zapłacić. Atrakcyjność miejsca i odpowiednie
zredagowanie warunków bez wątpienia zwabiłoby wielu inwestorów, którzy chcieliby mieć udział w tym przedsięwzięciu. Mądra władza umie takie sprawy realizować
z minimalnym kosztem dla społeczeństwa. Ale przede wszystkim winna wyprzedzać w marzeniach swoich wyborców i obywateli.
Ciąg dalszy nastąpi
Grzegorz Steczkowski
Powrót
|
